Lifesize Live! Het mainstream worden van video: Waar ik 22 jaar op heb gewacht

Craig Malloy, CEO, Lifesize
Datum: dinsdag 30 januari 2018

Videoconferencing is uitgegroeid tot een gangbare, onmisbare toepassing voor elk bedrijf. Oprichter en CEO van Lifesize Craig Malloy praat over zijn reis van 22 jaar naar dit punt en wat hij onderweg heeft geleerd.

Videotranscript

Hallo allemaal en welkom bij Lifesize Live! De live webshow die exclusief wordt geproduceerd door het Lifesize-platform. Ik ben uw gastheer Julian Fields, en vandaag word ik vergezeld door de oprichter en CEO van Lifesize, Craig Malloy.

Goed, dus we hebben in totaal tien minuten om 23 jaar uit de geschiedenis van videoconferencing te bespreken. Even wat achtergrond – het is 1994, Friends is op tv en ondertussen doe je iets behoorlijk cools.

Ja, het is interessant. Toen Julian me vroeg om in tien minuten 23 jaar uit de geschiedenis van videocommunicatie te bespreken, vond ik dat een interessante uitdaging... Dus ik heb besloten om het op te delen in de verscheidene verstoringen in de branche – belangrijke periodes en belangrijke innovaties die videoconferencing hebben gebracht tot waar het nu is.

In 1994 was mijn eerste baan in videocommunicatie productmanager bij een bedrijf hier in Austin, genaamd VTEL. Als ik erop terugkijk was het een heel interessante tijd omdat het een klein bedrijf was en de markt voor videocommunicatie zich nog in de beginfase bevond. Er waren drie bedrijven – PictureTel, CLI en VTEL – die zich allemaal op deze zeer vroege markt voor videocommunicatie richtten.

Hebben we het nu over het soort videoconferencing dat we in tekenfilms zoals The Jetsons zagen?

Nee. Het was eigenlijk nog veel erger dan dat. The Jetsons deden het juist goed. We hebben het over video met een resolutie van een tiende van de tv-uitzendingen in die tijd. Het was verschrikkelijk, met een heel lage framesnelheid en de systemen kostten $ 50.000. Verrassend genoeg werden ze ook echt verkocht. Hoeveel mensen bereid zijn om ervoor te betalen laat zien hoe waardevol de technologie is.

Dus ik werkte een paar jaar als productmanager bij VTEL... Oh, een grappig verhaal: de gebruikersinterface van die systemen was letterlijk een C-prompt – je weet wel, de "C:\_". Je moest echt programmeren om een videogesprek te voeren. Ik besefte dat die interface er niet voor zou zorgen dat veel meer mensen het systeem zouden gaan gebruiken, maar ik kon de technologische vooruitgang zien die eraan zat te komen en daar wilde ik bij betrokken zijn. Dus ik verliet VTEL met een paar collega's en we begonnen een bedrijf genaamd ViaVideo.

De innovatie die we wilden realiseren was een kleine, goedkope settopbox met een grafische gebruikersinterface. Er was dus een kleine kwaliteitsverbetering ten opzichte van de systemen van $ 50.000, en deze nieuwe systemen waren veel toegankelijker. Gemakkelijker te installeren. Veel gemakkelijker te gebruiken. En veel goedkoper, vanaf ongeveer $ 6.000. Je hoefde het in die tijd alleen op je televisie te zetten (vandaar de naam settopbox).

Dus we begonnen dat bedrijf in 1996... En ik heb een leuke anekdote daarover – deze keer over de grafische gebruikersinterface: die hebben we gemodelleerd op basis van de Nintendo 64. Ik had mijn zoon dat jaar een Nintendo 64 voor Kerst gegeven, en we waren op zoek naar een model voor de grafische gebruikersinterface voor dit systeem. Daar is onze interface op geïnspireerd. Dus zo begon het tijdperk van de goedkope settopbox. De kwaliteit was niet zo veel beter maar ze waren goedkoper en eenvoudiger om te installeren en te gebruiken. En dat leidde tot een enorme groei van het bedrijf.

Net toen we rond die tijd dat product wilden lanceren, werd ViaVideo overgenomen door Polycom. Ze stopten dat product in het distributiekanaal van Polycom voor hun intercoms en het was een groot succes.

Ik werkte een aantal jaar in de videomarkt bij Polycom, en we trokken duizenden nieuwe klanten naar de markt voor videoconferencing. En met die groei kwamen een paar nieuwe concurrenten – dat gebeurt altijd in technologiemarkten.

In die fase van pak en beet 1999 tot 2003 begonnen de eerste tekenen van HD-videoconferencing aan de horizon te verschijnen. Mijn medeoprichter van ViaVideo en ik dachten: "Wow, misschien kunnen we een videocommunicatiesysteem in HD maken. Dat zou gaaf zijn." We dachten dat mensen het zouden gaan gebruiken als de kwaliteit goed genoeg was. Daarom verlieten we Polycom en richtten we kort daarna Lifesize op in 2003.

De volgende overgangsfase in de branche voor videoconferencing was HD-videocommunicatie over het vrije internet. Voorheen gebruikten we ISDN-lijnen, waar de meeste mensen nog nooit van hebben gehoord. Ze bestaan ook nauwelijks meer. Maar met de komst van IP-netwerken met een hoge bandbreedte binnen bedrijven en de steeds sterker wordende internetinfrastructuur, begon de technologie eindelijk aan zijn inhaalslag op deze innovatie.

Op dat moment was de kwaliteit zo hoog dat we beter waren dan de tv-uitzendingen die je in je huis kon zien, en we leidden de branche voor HD-materiaal. Dus groeide het bedrijf heel snel en trokken we een geheel nieuwe klantenkring aan. Toen werd dat bedrijf, Lifesize 1.0 overgenomen door Logitech in 2009 – dat was een leuk resultaat.

En een paar jaar daarna ben ik uit de videobranche gestapt. Ik wilde niet voor een groot bedrijf werken. Ik was meer een ondernemer. Maar toen gebeurde er weer iets heel interessants. de volgende technologische transformatie kwam er aan. En die technologische transformatie was het leveren van realtime communicatie via de cloud.

De marketing begon het idee van "geen hardware nodig, alles verloopt in de cloud" te bevorderen en dat pakte goed uit, want als er een kleine vertraging in je CRM was, was dat prima. Maar toen de technologie goed genoeg was om realtime spraak en video mogelijk te maken – toen kon je zien wat er zou gaan gebeuren. Dit zou het einde betekenen van lokale infrastructuur. Het was alsof je nog steeds openklapbare mobiele telefoons maakte toen de iPhone uitkwam.

De levering van realtime HD-videoconferencing was een complex probleem, maar ik had zoveel problemen weten op te lossen voor bedrijven. Dus kwam ik terug om te werken als de CEO van Lifesize.

Het waren een paar lastige jaren waarin we het bedrijf compleet opnieuw hebben uitgevonden, de technologie opnieuw hebben uitgevonden, de marktstrategie opnieuw hebben uitgevonden. We hebben echt het bedrijf opnieuw uitgevonden. Uiteindelijk kochten we onszelf af van Logitech, en het was leuk om weer onafhankelijk te zijn.

En kijk waar we vandaag de dag staan, met een model voor de levering van clouddiensten met verbonden apparaten. Een IoT-bedrijf met apps voor desktops en mobiele apparaten die klanten in staat stellen om de technologie moeiteloos op te schalen en te implementeren. Het heeft 23 jaar geduurd, maar videoconferencing is eindelijk mainstream.

Als ik terugkijk naar al die jaren, dacht ik altijd: "Volgend jaar gaat het gebeuren." Maar het ging niet gebeuren met de C-prompt. Het ging niet gebeuren met ViaVideo of Lifesize 1.0. Ironisch genoeg blijkt uiteindelijk dat het thuisgebruik, het persoonlijk gebruik van videocommunicatiesystemen het mainstream hebben gemaakt. Dingen zoals Skype en FaceTime.

Mensen gebruiken deze technologieën zo vaak in hun persoonlijke leven dat wanneer diezelfde mensen hun kantoren binnenlopen, ze het daar ook verwachten. En ze verwachten dat het gewoon werkt. Dus dat is waar we nu staan – een op de consument gebaseerde gebruikerservaring die is gebouwd op de schaal, beveiliging en betrouwbaarheid van de zakelijke videocommunicatie voor de ondernemersklasse.

Ik zie dat de bedrijven van klanten die onze oplossing volledig implementeren – voor elke medewerker en elke vergaderruimte – compleet getransformeerd worden. Het zorgt voor meer betrokken medewerkers en meer persoonlijke relaties. Het is echt leuk om te zien en we zijn erg enthousiast over de toekomst.